جهان و انسان های بزرگ (۱۲۴-۰۰۸)

دنیا چیز زیادی برای عرضه به آدم های بزرگ ندارد، بلکه برعکس این آدم های بزرگ هستند که می بایست چیزهای زیادی را به دنیا عرضه کنند. این جمله ای بود که آن را بدرقه ی دوستی ساختم که عازم سفری بزرگ به آمریکای شمالی بود.

خیلی از ما گمان می کنیم که بالاخره روزی گمگشته ی خود را در جایی بیرون از خود خواهیم یافت. ما گمان می کنیم که شرایط آنقدر مهم است که نهایتا تمامی احساس خوشبختی ما در گرو دسترسی به شرایط مطلوب است. من با مسئله ی اهمیت شرایط مشکلی ندارم، اما مشکل من دادن اهمیت بیش از اندازه به فاکتور شرایط است.

دیده ام افرادی را که مهمترین چیزهای زندگی خود را از کف می دهند تا اینکه فقط به شرایطی مطلوب رسند، اما بی شک این رویکرد از اساس غلط است. شرایط مطلوب ابزاری است در راستای نیل به مهمترین چیزهای زندگی، اما این افراد متاسفانه آنچنان درگیر شرایط شده اند که از درک این مسئله عاجز گشته اند.

آدمی هرچه در مسیر تکامل پیشتر رفته باشد، بیشتر به دنبال رقم زدن آن چیزهایی است که خود درست می پندارد. انسان های کوچک بیشتر به دنبال منتفع شدن و گرفتن هستند اما آنکس که بزرگ شده است بیشتر از آنکه طلب کند، می بخشد.

بگمان من جهان چیزی جز یک مشت سنگ و چوب و عده ای خرابکار بیشتر نیست. این خود ما هستیم که باید گردگیری کرده و درستکاری کنیم، زیرا که انسان های بزرگ از تمام جهان بزرگ ترند و بجای جهان از خود می ستانند.

4 دیدگاه برای “جهان و انسان های بزرگ (۱۲۴-۰۰۸)

  1. برای من که کتاب خوندن یکم سخته این نوشته هارو غنیمت میشمارم و تو ذهن خودم ادامشون میدم و سعی میکنم در راستاشون حرکت کنم
    واقعا به یکسری از نکات زندگی از نوشته های شما پی میبرم نکاتی که اساس زندگیه و من ازشون غافلم
    این نظر فقط درباره این نوشتار نیست
    واقعا خوشحالم که دی داد دات کام هست

    1. حضور شما نیز باعث افتخار من است.
      من هم از این بابت واقعا خوشحالم…
      همچون نکته ی نهفته در این نوشتار، شک ندارم که شما هم بزودی انسان بزرگی خواهید بود که می بایست به دنیا چیزهای بزرگی عرضه دارد.

  2. آنچه از دل این نوشتار زیبا برای عنوان نوشتار دیگرم انتخاب کردم این است:”بزرگی،قدرت یا هنر؟”
    سپاس از شما دوست هنرمند و قدرتمند~o)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *