بی پناهی (۱۰۸-۰۰۸)

خیلی افراد با پولِ در جیب به روی تخت جراحی می روند بدون اینکه کسی را داشته باشند که بعنوان همراه، وسایل آن ها را بیرونِ در اتاق عمل نگه دارد. خیلی افراد با پولِ در جیب اشتباها در خیابان به دلایلی دستگیر می شوند اما کسی را ندارند که بیاید برای ایشان وعده ی خوراکی آورده، از آن ها دلجویی کند و نهایتا اسباب رهایی شان را فراهم آورد.

خیلی افراد با پولِ در جیب، کیفشان در خیابان دزدیده می شود، پایشان یک دفعه می شکند و یا اینکه بتوسط اراذل و اوباش مورد ضرب و شتم قرار می گیرند؛ اما کسی را ندارند که با وی تماسی گرفته و این مسئله را با او در میان گذارند و بُغضی کنند که کسی غیرِ خودشان آن را دیده و یا اینکه بشنود… بی پناهی مشکل خیلی از انسان هاست و متاسفانه در عمده ی موارد این بی کسی ربطی به پشتوانه ی مالی ما ندارد.

این پولِ در جیب، پشت و پناه کسی نیست. این پولِ در جیب اگر کسی همراه تو نباشد، یک پاپاسی نیارزیده و هیچگونه کارکردی ندارد. این پولِ در جیب در لحظات بی کسی، مفت گران است. تکرار می کنم که بی پناهی مشکل خیلی از ما آدمیان این روزگار است.

همین حالا که من در رابطه با بی پناهی می نویسم، کسانی در این شهر مدتی است که در بستر خود “این-یگانه-جهان” را وداع گفته اما کسی با خبر نشده است جز مورچه ها. مورچه ها با پولِ در جیب کاری ندارند. آن ها قطعاتی می کنند و می بَرَند و تنها چیزی که می ماند بوی تعفن بی پناهی است که سرآخر همسایگان را خبردار خواهد کرد…

3 دیدگاه برای “بی پناهی (۱۰۸-۰۰۸)

  1. با سلام
    کاملا درسته که پول خوشبختی نمیاره ولی تضمین میکنم که بی پولی نکبت میاره.

      1. خیلی زیبا بود.حقیقتا که همبستگی خود توشه ای بس بزرگ است.توشه ای که به اعتبار آن از نکبت هم رهایی می یابیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *