تجدیدنظر در ارتباطات (۰۷۳-۰۰۸)

“رابطه نه به وجود می آید و نه از بین می رود، بلکه صرفا از شکلی به شکل دیگر تبدیل می شود.” این جمله حتی در رابطه با روابط اجتماعی نیز صادق است. همه ی ما انسان ها نهایتا با یکدیگر روابطی داریم. جالب است بدانید که ما حتی بدون آنکه خود بدانیم با آن هایی که نمی شناسیم نیز در رابطه هستیم.

من دوستانی دارم که آن ها نیز دوستانی دارند و دوستان آن ها نیز دوستانی و نهایتا به این ترتیب همه ی ما در جایی به هم می رسیم. اما وقتی که من کسی را از نزدیک ملاقات کرده و دوست صمیمی وی می شوم، این رابطه ی دورادور اکنون شکل صمیمی به خود گرفته و رابطه ای که در قبل شاید یک رابطه ی همشهری-طور بود، حال به یک رابطه ی دوستی مبدل می گردد و بدین ترتیب است که رابطه ی مزبور از شکلی به شکل دیگر تبدیل می شود.

برخی روابط در زندگی ما را می آزارند. آدمی وقتی که آزار می بیند، تلاش می کند که بشکل احساسی خود را در حاشیه ی امنیت قرار دهد، از این رو در عمده ی موارد خیال می کند که می تواند رابطه را قطع کند، اما همانطور که در بالا گفته شد، رابطه همانگونه که به وجود نمی آید، از بین هم نمی رود. ما نمی توانیم رابطه را قطع کنیم، هیچگونه انفصالی در کار نیست، حتی اگر کسی را ۵۰ سال نبینیم همچنان بخشی از فکر ما با وی در ارتباط است؛ در بهترین حالت می توان در رابطه تجدیدنظر کرد و آن را به شکل مناسب تری مبدل ساخت.

برخی روابط هنگامیکه بشکل جدی دگردیسه می گردند، آدمی از گزند مخاطراتشان در امان خواهد بود و این موضوع می طلبد که ما بخواهیم در روابطمان با دیگران بشکل دایمی تجدیدنظر کنیم تا فرآیند دگردیسی این روابط به بهترین شکل ممکن انجام پذیرد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *