علیت زمانبر (۰۹۹-۰۱۱)

آنچه که ما امروز هستیم برآیند تمام آن چیزهایی است که در چند سال گذشته (بویژه سه سال گذشته) بوده ایم پس اگر ما امروز از وضعیت کنونی خود راضی نباشیم، ریشه ی این عدم رضایت را لازم است که در خاک جهان سه سال قبل خود دنبال کنیم. پس چندان در رابطه با وضعیت کنونی خود، نمی بایست که حال نگری کرده و به دنبال علت ها در لحظه ی اکنون باشیم. این نارضایتی عمیق تر و کهنه تر از این حرف هاست.

البته ما نمی بایست که ناامید شویم زیرا که همین علیت زمانبر و زمانبندی شده در رابطه با آینده ی ما نیز همچنان برقرار است. اگر من هم اکنون و سه سال آینده را با وضعیتی محبوب و مطلوب خود سپری کنم، آنگاه در پایان سه سال آینده در وضعی خواهم بود که به آن مفتخر باشم.

می دانیم که داروها برای اثر کردن به زمان مقتضی نیاز دارند. اساس تمامی اثرات مثبت دارویی بر فعل و انفعالات شیمیایی متکی است و تمامی این اتفاقات نیز رویدادهایی زمانبر هستند. نمی توان انتظار داشت که دارویی بمجرد مصرف شدن (جز در موارد خاص) اثر کند. گاهی شاید لازم باشد که ماه ها دارو مصرف کرده  تا اثر مطلوب را شاهد باشیم.

برای تمامیت زندگی نیز همین است: شفاها، خوشبختی ها، دوران های طلایی و غیره… این ها همگی محصول «علیت زمانبر» هستند. در اینجا ما با یک قانون شماره سه نیوتنی مواجه نیستیم که هر عملی، عکس العملی همزمان داشته باشد. این برای علیت همزمان است. مسئله ی تغییر در زندگی از بابت نفس پراکنده اش در مکان و زمان، به مدت زمان های مقتضی نیاز دارد.

من همه ی این ها را گفتم که نتیجه گیری کنم: الف) چندان به دنبال تغییرات یک دفعه ای نباشید و آن ها را در ظرف زمانی دنبال کنید. دو) بدانید که این «علیت زمانبر» به نفع خوشی های مطلوب شما در آینده است زیرا که آن ها نیز یک شَبه از چنگ شما به در نخواهند شد. و سه اینکه) این علیتِ زمانبر دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. پس دست به کار شوید.

۱۲۶۱۶

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.