عهد و پیمان هایی با خویشتن (۰۶۲-۰۱۱)

تقویت اراده فقط و فقط با اراده کردن میسر می شود. گوهر اراده همچون ماهیچه ای است که با ورزش دادن آن می توان آن را تقویت، بزرگ و قوی ساخت. اما تمرین اراده یعنی چه؟ تمرین اراده بدین معناست که بخواهیم در عمل به تصمیماتی (عهد و پیمان هایی با خویشتن) دست زده و به روند آن ها پایبند بمانیم.

مثلا اگر کسی به فعل خاصی اعتیاد پیدا کرده و از سر این اعتیاد جنبه های مختلف زندگی اش تحت تاثیر منفی قرار گرفته است، می تواند تصمیم به ترک این اعتیاد گرفته و طبق رویه و ضابطه ای به این مهم پایبندی نشان دهد.

در موردی ملموس آنکس که به انجام بازی های کامپیوتری آنلاین اعتیاد پیدا کرده است {نکته: اخیرا این قسم اعتیاد بعنوان یک اختلال روانی مورد پذیرش (از طرف محافل علمی) واقع شد} می تواند با روش هایی این اعتیاد خود را مدیریت کند به این قسم که مثلا فقط در برهه هایی از روز به خود اجازه ی بازی کردن دهد. اگر او بعلت اعتیادش روزانه ۱۲ ساعت بازی می کند، این زمان را ۸ ساعت کاهش داده و فقط در بازه های مشخصی مثلا ۸ تا ۱۲ صبح و ۸ تا ۱۲ شب به این عمل مشغول شود.

در این جا تمرین اراده معنا می یابد. اگر او بتواند با اراده ی خویش به این برنامه ی زمانبندی در عمل پایبندی نشان دهد، آنگاه در میان مدت (ظرف کمتر از ۷ هفته) عضله ی اراده اش قوی شده و بمدد این قوت قادر خواهد بود که خود را از شر این اعتیاد نجات دهد. همانطور که در این مثال واقعی نشان داده شد، تقویت اراده فقط بمدد اراده ممکن است.

ما با اراده کردن قادر خواهیم بود که بر قدرت اراده ی خود بیافزائیم و تکنیک عملی آن نیز تصمیم گرفتن (پیمان بستن با خویشتن) و سپس پایبندی نشان دادن به مفاد آن تصمیم خاص (عهدِ معهود) است. چه بهتر که توامان تصمیم خود را معطوف به فعالیت های شریفی کرده و بدین ترتیب هم اراده مان را قوی کرده و هم خوبتر زندگی کنیم.

۱۲۵۷۶

2 دیدگاه برای “عهد و پیمان هایی با خویشتن (۰۶۲-۰۱۱)

  1. سطر به سطر بند به بند مطالبو میخونم سرحال میام. از شما و ذهن خلاقتون ممنونم و از خداسپاسگزارم که با سایت شما اشنا شدم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *