آناتالیسم: آنتی ناتالیسم غیررادیکال (۰۰۵-۰۱۱)

آنتی ناتالیسم را در زبان فارسی «زایش ستیزی» ترجمه کرده و اخیرا نیز زیاد بر زبان ها افتاده است. اما من شخصا این ترجمه را نمی پسندم زیرا که پسوند «ستیزی» در آن، بار معنایی بیش از اندازه منفی داراست. البته آنتی ناتالیسم خود رویکردی رادیکال و افراطی است، اما این ترجمه بی شک بر این بار معنوی رادیکال افزوده است.

روح اصلی اندیشه ی آنتی ناتالیسم این است که «تناسل صرفا یک امکان است و نه یک ضرورت» و این یعنی اینکه لزومی ندارد حتما و حتما همگان به دنبال زادآوری باشند. قطعا در تمام دوران ها تا به کنون عده ای بوده که چنین رویکردی را به جهان داشته و عده ای بیشتر نیز نداشته اند، زیرا که بدون مدد گرفتن از تکنولوژی های زادآوری مصنوعی و کلینیکی نسل بشر تا به امروز استمرار یافته است.

موضع شخصی من نوعی آنتی ناتالیسم غیررادیکال است که شاید بتوان آن را آناتالیسم خواند با این مضمون که با عنایت به ذات جهان که از اساس با درد، رنج و غمِ منتج از تلاش برای حفظ بقا سر و کار دارد، نبودنِ انسان آگاه بهتر از بودن آن است. چنین رویکردی از هر گونه ستیزه ای عاری است، زیرا که ما قرار نیست که با چیزی ضدیت نشان داده و یا اینکه بجنگیم! این نظر ماست و نظرهای متفاوت دیگر نیز می توانند به اعتباری صحیح باشند.

احتمالا در جهان آینده زادآوری انسان ها بشکل مصنوعی و در کلینک های زادآوری انجام می گیرد و در چنین اتمسفری همگان بنوعی همان آناتالیست خواهند بود یعنی خود به زادآوری مشغول نبوده اما با زادآوری کلینیکی نیز مخالفت شدیدی ندارند.

عده ای فکر می کنند که آناتالیسم از مصادیق پوچی های منتج از افسردگی است، اما این کم لطفی در حق این رویکرد است. این رویکرد عمیق به جهان اگر بشکل افراطی و ستیزه جویانه دنبال نشود، حقا که برکات و محاسن بسیاری دارد.

۱۲۵۱۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *