اخلاقیات موفقیت (۲۲۵-۰۱۰)

موفقیت کار چندان سختی نیست. کافی است بدانیم که در چه کاری مستعد بوده و به انجام چه فعالیتی علاقمند هستیم، سپس ملاحظات دانش و تجربه ی برنامه ریزی را در آن کار به جریان انداخته و در عمل برای آن بکوشیم. این نسخه ی دو خطی اگرچه در بیان ساده است اما در عمل خیلی ها از عهده ی آن بر نمی آیند زیرا که فقط خواهان موفقیت هستند و برای اجرایی کردن آن اقدام چندانی انجام نمی دهند.

برای اقدام لازم است که ما از دایره ی امن خود خارج شویم. لازم است که بی پروا و شجاع باشیم. ریسک کنیم. ارتباط تشکیل دهیم، خود را بیانگیزانیم، خود را آموزش دهیم و چیزهای بسیار دیگری از این دست که افراد زیادی شرح آن ها را بتفصیل می دانند.

من در اینجا مایلم به نکته ای اشاره کنم که شاید از دید عموم مردم مخفی مانده است. موفقیت قرار نیست که چیزی مجزا از زندگی ما باشد که بخواهیم آن را در زندگی رقم بزنیم. موفقیت نوعی کیفیت در جریان زندگی است. لازم است که فقط بخواهیم این خصلت و کیفیت در زندگی ما نهادینه شود.

با این رویکرد موفقیت نوعی سبک فکری – عملی است. موفقیت نوعی سبک زندگی است. سبکی که در آن به بهبود تدریجی جریان هستی خود باورمند مانده و آن بهبود را بشکل دایمی دنبال می کنیم. موفقیت یعنی زیستن بر مدارات عقل و تجربه. این مدل از زیستِ انسانی بی شک نوعی جریان اخلاقی زیستن است.

موفقیت و اخلاقیات انسانی بده بستان های جدی با یکدیگر داشته و بدون تردید لازم و ملزوم یکدیگرند جوریکه می توان ادعا نمود آنکس که بشکل اصیلی موفق است، انسانی اخلاقمدار نیز است.

۱۲۴۳۲

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *