برخی چهره های علمِ قرنِ علم (۱۹۷-۰۱۰)

فردا پنجم دسامبر ۲۰۱۸ صد و هفده اُمین سالگرد زادروز “ورنر هایزنبرگ” از بزرگترین چهره های علم در قرن بیستم است. این فیزیکدان آلمانی در سن ۳۱ سالگی منفردا مفتخر به کسب جایزه ی نوبل در رشته ی فیزیک شد.

با صرف نظر از گرایش های سیاسی ایشان و رسوایی گرویدن به حزب مخوف نازی، خدمت ایشان به بشریت غیرقابل چشم پوشی است. بقول مارتین هایدگر (بزرگترین فیلسوف هستی شناس قرن بیستم و از دیگر اعضای حزب جنایتکار نازی) “آنانی که بزرگ اند، اشتباهاتی بزرگ نیز مرتکب می شوند”.

“اصل عدم قطعیت ورنر هایزنبرگ” در میان سایر دستاوردهای وی بعنوان ستون فقرات نظریه ی کوانتوم شناخته می شود، اصلی که تمام تصور ما از رفتار ماده را متحول ساخته و راه را به روی “نظریه ی پیدایش خودبخودی کیهان” گشوده است. یادش تا به ابد زنده باد.

چه سال هایی در علم بوده است. حسابش را بکنید سال بعدش هم دوستش دیراک با شرودینگر جایزه را مشترکا برنده شده اند. دیراک از بابت کشف پوزیترون و شرودینگر از بابت مکانیک موجی اش. علیرغم این دوستی (هایزنبرگ و دیراک) شخصیت های این دو نفر از زمین تا آسمان با هم متفاوت است.

دیراک و هایزنبرگ هم سن هستند (هایزنبرگ یک سال بزرگتر بوده است)، اما شرودینگر متفکر اواخر قرن نوزده است. تابع موجی شرودینگر از شگفتی های علم است. در کل کلاس فکری شرودینگر چیز دیگری است. بیشتر فیلسوف است، از نوع جامع الاطراف. چقدر هم دیر فیزیک را شروع کرده است؛ در سی و چند سالگی…

۱۲۴۰۰

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *