من و سبدهایم (۰۸۱-۰۱۰)

در جهان سرمایه گذاری زبانزدی وجود دارد که توصیه می کند همه ی تخم مرغ های خود را در یک سبد نگذاریم زیرا که اگر آن سبد به هر دلیلی واژگون شود، آنگاه تمام دارایی های ما از میان خواهد رفت. این زبانزد معروف صرفا به جهان کسب و کار محدود نمی شود. رد پای این آموزه ی شگرف را می توان در تمامی جنبه های زندگی پیدا نمود.

من پیشتر در نوشتارهای گوناگون و حتی شفاها در زندگی خانوادگی و اجتماعی بارها اذعان کرده ام که برای من جهان بینی مهمترین جنبه ی زندگی ام است. گاهی می گفتم که جهان بینی بیش از ۸۰ درصد زندگی من است و منظور از بیش از هشتاد درصد، حتی می تواند ۹۹ درصد نیز باشد.

این ادعا دقیقا برخلاف آموزه ی مستتر در زبانزد فوق است. این ادعای من نشان می دهد که شخصا ۹۹ تخم مرغ از ۱۰۰ تخم مرغ زندگی ام را درون یک سبد گذاشته ام. برخی مدعی اند که اگر بتوان از همان یک سبد به بهترین شکل ممکن مراقبت نمود، چرا که نه؟! چرا که نخواهیم همه ی تخم مرغ ها را همانجا قرار دهیم.

اما مراقبتِ تضمینی نداریم. اگر قرار باشد که اتفاق ناخوشایندی بیافتد، خواهد افتاد، پس من با انگاره ی این گروه از تجار و سرمایه گذاران مخالفم. من موافق همان توزیع نرمال منابع در حوزه های مختلف هستم.

امروز دیگر خانواده، کار، تحصیلات، دوستان، تفریح، علایق و هر چیز دیگری از این دست، سبدهایی هستند که من تخم مرغ های خود را در آن ها قرار داده ام. من برای یک زندگی سعادتمندانه علاوه بر سبد جهان بینی، به سبدهای دیگری نیز نیاز دارم که اگر روزی سبدی هم واژگون شد، بدون دستاورد باقی نمانم…

۱۲۲۴۸

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *