توله ی شر شیطان (۰۵۸-۰۱۰)

در فیلم مصائب مسیح ساخته ی مِل گیبسون شاهد هستیم که در لحظه ی شلاق خوردن عیسی ناصری (ملقب به مسیح) خانمی در حال قدم زدن است که نوزادی را در بغل دارد. این نوزاد چهره ای دوگانه داشته و در عین معصومیت کودکانه دارای نوعی جلوه ی اهریمنی و خوفناک است.

فارغ از جنبه های عقیدتی این سکانس و علیرغم اینکه آیا این ایده ها با عقل و تجربه ی بشری همنوا هستند یا که خیر، نظر من در باب این نوزاد، تخمه ی شر و فتنه است که علیرغم نظر همگان خود را بشکل کاملا مستتر و مخفی در دلِ موقعیت هایی نشان می دهد که هیچ کس انتظار آن را ندارد: یک مادر و نوزاد که گویا قرار است سمبل صلح و صفا باشند و نه نماد فتنه و شر.

هر اتفاقی در زندگی آبستن بدترین مخاطرات است. گویا اهریمنِ زاینده ای هر آن قادر است که یک توله ی شرور بزاید و این توله ی شیطانی خود را به دامان این و آن برای بزرگ کردن پرتاب کند. من شخصا شاهد بوده ام که بدترین شرها از دلِ عادی ترین موقیعت ها سر برآورند:

یک شوخی ناموسی با یک نفر ممکن است که کنام خانواده اش را از هم بگسلاند. یک اختلاف نظر کلامی ساده می تواند که منتهی به قتل یک انسان شود. یک لطیفه و یا یک اظهار نظر نابجا می تواند که دو طایفه را به جان هم بیاندازد و کلی موقعیت ساده ی دیگر که شیطان (نماد شر) در آن ها حضور داشته و هر آن حاضر است که توله ی خود را در آنجا بزاید.

انسان آگاه می بایست که خیلی خیلی محتاط باشد. باید این اهریمن و توله های بیشمارش را شناخته و با درایت و تدبیر آن ها را قبل از زاییده شدن به درک واصل نمود…

۱۲۲۱۱

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *