دوست داشتن (۰۴۱-۰۱۰)

دوست داشتن دیگران احساسی است که بموجبش رفتارهای زیادی از ما سر خواهد زد. در رابطه با مصادیق عُرفی دوست داشتن زیاد گفته و شنیده ایم، اما من در اینجا قصد دارم که راجع به برخی از مصادیق غیرعُرفی آن صحبت کنم. یکی از نمونه های مهم چنین مصادیقی مسئله ی سر به سر گذاشتن و یا اذیت کردن فرد محبوب است. من شخصا آنانی را که دوست داشته باشم، سر به سرشان گذاشته و اذیتشان می کنم.

قطعا کسی که از بیرون از این رابطه به آن می نگرد، با نوعی ناباوری و حتی شاید بهت با این مسئله برخورد کند اما من آنانی را که دوست می دارم، اندکی اذیت می کنم. این اذیت ها شکل و شمایل گوناگونی به خود می گیرند، از پس گردنی و هل دادن گرفته تا مسخره کردن و شوخی های لفظی گوناگون.

یکی دیگر از مصادیق دوست داشتن افراد، بی توجهی کردن به آنهاست. عده ای وقتی کسی را دوست دارند، به او بی توجهی می کنند. این بی توجهی در طولانی مدت سبب می شود که فرد محبوب بیشتر و بیشتر به آنکس که به وی بی توجهی می کند، جذب گردد.

نوع دیگری از دوست داشتن های غریب «سخت گرفتن» به فرد محبوب است. شاهد بوده ام که در روابط انسانی بعضا آنکس که دیگر فردی را بسیار دوست می دارد، به همان میزان نسبت به او سختگیر می شود. سخت گیری هایی که افراد به یکدیگر روا می دارند، در درصد قابل توجهی از مصادیق دوست داشتن های افراطی است.

این موارد و بیشمار مورد ریز و درشت دیگر همه راه های گوناگون ابراز محبت و دوستی بین انسان ها هستند اگر و تنها اگر بشکل نرمالیزه شده ای بروز داده شوند.

۱۲۱۸۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *