اغراق در جنبه های باستان شناختی تمدن (۱۷۴-۰۰۹)

عده ای در رابطه با شگفتی های باستان شناختی مرتبط با سازه های ساخته شده بتوسط بشر در طول حیات این گونه بر روی کره ی زمین ره افراط پیشه کرده و در این باب قصه سُرایی های زیادی می کنند.

مثلا می گویند زاویه ی بین مجموعه اهرام جیزه (اهرام ثلاثه ی مصر) با زاویه ی معابد تمدن مایا ها در آمریکای لاتین چه هست و چه نیست… و یا عجیب تر اینکه توفان های اقیانوسی طبق این فواصل و زاویه ها رقم می خورند!!! و یا اینکه اشیاء پرنده ی ناشناس در حول این سازه ها بیشتر پرواز می کنند و داستان دیگری از این دست…

بی شک این جهان پر از رمز و راز و شگفتی است اما این گزاره سبب ساز این نخواهد شد که بخواهیم در رابطه با هر جنبه ای از این جهان افسانه بافی کرده و افسانه ها را بجای واقعیت جا بزنیم. شگفتی های این جهان عمدتا در رابطه با جنبه های فیزیکی این جهان اند.

مسایل باستان شناختی اگرچه پیچیدگی ها و جذابیت های خاص خود را دارا هستند اما تمایل به پر و بال اضافی دادن به آن ها و خلق جنبه های دراماتیک برایشان یک رویکرد غیرعلمی بوده و بیشتر تحت تاثیر فیلم های سینمایی است که تلاش می کنند با جذابیت های غیرواقعی و غیرخطی شان مخاطب خود را میخکوب کنند.

سازه های باستانی ساخته شده بتوسط انسان ها در هزاره های پیشین هرگز نمی توانسته که از پیچیدگی فکری مردم آن دوران فراتر بوده باشد و اگر ما پیروان علم به تکامل باور داشته باشیم، می بایست در پذیرش عقب ماندگی فکری آن ها شکی به دل راه ندهیم…

محض مثال (از منظر علمی) تمام اهرام ثلاثه را فقط با محاسبه ی طول وتر مثلت قائم الزاویه با سه رقم اعشار دقت می توان بسادگی بنا نمود، باقی مسئله دیگر کار یدی است.

۱۱۹۶۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.