علایم، همه با هم (۱۴۳-۰۰۹)

همه ی ما در گذر زندگی برایمان پیش می آید که بیمار شویم. بیماریها علایمی دارند که از بررسی آن ها می توان با دقت مطلوبی به نوع بیماری پی برد. اگرچه این احتمال کم است اما همچنین پیش می آید که کسی از حالت سلامتی به وضعیت بیماری افتد و متاسفانه همزمان (با تاکید بر قید “همزمان”) دچار چند بیماری متفاوت شود. در این دست مواقع، تشخیص نوع بیماری ها و شدت هر کدام کار چندان ساده ای نیست.

مثلا اسهال می تواند معلول وضعیت های مختلفی باشد. حال فرض کنید که بعلت رخ دادن چند بیماری در آنِ واحد، این علایم تا چندین مورد گونه گون افزایش یافته و تاثیرات متقابلشان چه پیچیدگی نامطلوبی را سبب می گردند. در این برهه ها افراد اگر از اختلالات اضطرابی رنج ببرند، وضعیت را چندین برابر پیچیده تر خواهند کرد زیرا مثلا یک لرزش دست را همچون یک اختلال عصبی غامض بزرگ خواهند نمود.

توصیه ی من در این دست مواقع همواره تلاش در راستای حفظ آرامش و زمان دادن به امر تشخیص پزشکینه است. اختلالاتِ کمتر جدی با گذر زمان مرتفع شده و بدین روی شانس و فرصت برای تشخیص اختلالات جدی تر، فراهم خواهد گشت.

بررسی علایم همه با هم همواره کار را سخت تر کرده و در عمده ی موارد مشکلات اصلی مغفول باقی خواهند ماند. همیشه باید فکر کرد که شاید چندین مشکل با هم رخ داده باشند، پس عاقلانه است که صبوری پیشه کنیم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *