روان گردان (۱۲۷-۰۰۹)

همه ی انسان ها به فراخور خصلت های ژنتیکی و سرگذشت شان مستعد رنج بردن از اختلالات روانی هستند و این نهایتا شرایط است که مشخص می کند که چه کسی در چه برهه ای از زندگی اش، بروز چنین ناهنجاری هایی را در زندگی خود شاهد باشد. یکی از جمله عواملی که می تواند این آسیب پذیری بالقوه را فعلیت بخشد، مسئله ی استفاده از مواد روانگردان، بویژه محرک های اعتیادآور است.

در اثر مصرف این دست ترکیبات، افراد، آن استعداد فوق الذکر را بروز داده و هر کسی آن چیزی را تجربه می کند که مستعدش است. اگر کسی از نظر ذهنی – روانی و تحت تاثیر ژن ها و گذشته اش مستعد حالات اضطرابی باشد، تحت تاثیر این ترکیبات، بدترین اضطراب ها را تجربه خواهد کرد؛ اضطراب هایی که کل جریان زندگی اش را فلج خواهد نمود.

آنکس که ترس هایی وجودی وی را به بند کشیده اند، قاعدتا پس از مصرف، بدترین حملات ترس را از سر خواهد گذراند: دنیا برای وی تاریک و ترس آور خواهد شد. او در این برهه ها از هر چیزی وحشت خواهد کرد و جریان زندگی برای او به بیراهه کشیده خواهد شد.

برای آنکس که استعدادی فطری برای غم و اندوه دارد، این قسم استعمال ها، غم های سترگ روانی و حملات گریه را به دنبال خواهد داشت و نهایتا اینکه درک مکانیسم این مسئله کار چندان سختی نیست. این مواد کارکرد منفی مغز را نیز افزون می کنند و در نتیجه ی این افزایش ها، نقاط تاریک نیز، تاریکی شان افزوده خواهد شد.

یک دیدگاه برای “روان گردان (۱۲۷-۰۰۹)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.