حیوانات و مسئله ی درد (۰۷۷-۰۰۹)

در این قضیه کسی شک ندارد که جانوران از نظر ضریب هوش استدلالی از انسان ها پایین تر باشند. جانوران مختلف به فراخور آناتومی و خصلت های تنکردشناختی شان برای بقاء به امکانات متفاوتی مجهز گشته اند. یکی از این امکانات، قوه ی حاسه ی آن هاست. پس این خیلی نادرست است که گمان کنیم سایر جانداران بخاطر حیوان بودن از حواس ضعیف تری در مقایسه با انسان ها برخوردار باشند.

من دراینجا مشخصا احساس درد را در نظر خواهم داشت. درد یکی از حواس پنجگانه نیست، اما برخی از زیست شناسان آن را جزء حواس در نظر می گیرند. حس درد یکی از آن دست امکاناتی است که منتهی به بقای حیوانات شده است بنحویکه هر آنچه بر درد جاندار بیافزاید، ضرورتا نوعی خطر محسوب می شود.

با عنایت به این مسئله می توان قایل به این نکته بود که حیوانات هرچه ضریب هوشی پایین تری داشته باشند، احساس درد را بشکل عمیق و فراگیرتری تجربه خواهند کرد تا بقایشان تضمین شده تلقی گردد. پس حیوانات چارپا، پرندگان و همچنین پستاندارانی چون سگ و گربه می بایست نتیجتا بیش از آدمی مسئله ی درد را ادراک کنند.

بعد چگونه عده ای به خود اجازه می دهند که هر کاری با حیوانات کرده و سپس بجرم اینکه آن ها نمی فهمند ، بدترین فشارهای جسمانی را بر آن ها وارد کنند؟! حقا که این مسئله ظلمی نابخشودنی است. بی شک حیوانات درد را بیش از انسان (این حیوان هوشمند) تجربه خواهند کرد.

۱۱۸۶۱

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *