تاثیرات عظیم (۰۵۲-۰۰۹)

“در پیری زمانیکه دیگر مغزم کار نمی کرد، به سیاست پرداختم.”     – لُرد برتراند راسل

نیوتن اگرچه از پادشاه زمان خودش در طولانی مدت تاثیرگذارتر شده است، اما در کوتاه مدت پادشاه مزبور از وی بیشتر محل تاثیر بوده است. این قیاس بخوبی نشان می دهد که تاثیر دانش بلندمدت و تاثیر سیاست (اجرائیات آن) یک تاثیر مقطعی است. آخر پادشاه یا ملکه ی عصر نیوتن چه تاثیر خاصی بر مسیر بشریت داشته است؟! اما مورد نیوتن یک مورد منحصر بفرد است.

همه ی انسان ها جایی در نهاد خود در راستای میل به مهم بودگی فطری شان به دنبال تاثیرگذاری اند. آن هایی که از عظمت فکری برخوردارند راه تاثیرگذاری دانش بنیان را دنبال می کنند اما برای آنانی که فاقد این قسم عظمت های وجودی هستند، راه ساده تر پناه بردن به آن شق دیگر است.

انسان های نادان فرومایه ی دیگری نیز پیدا می شوند که جایی میان دو سر حد پلکیده و حقیقتا نه به این پرداخته و نه در آن دیگری کامیاب می شوند. اساتیدی از دانشگاه های ایران را می شناسم که بحث و جدل های سیاسی بیش از بحث و جدل های دانش محورانه ایشان را سر ذوق می آورد.

آن ها جایی در نهاد تنگ و تاریک خود می دانند که مشخصا در عرصه ی دانش حرفی برای گفتن ندارند و از این روست که این چنین بی تاب مسایل سیاسی روز می گردند تا اینکه برای خود بهانه ای جهت تاثیرگذار بودن پیدا کنند، اما زهی خیال باطل!

پدربرزگ لُرد برتراند راسل نخست وزیر انگلستان بود. اما که چه؟! تاثیر برتراند عظیم الشأن کجا و تاثیر او کجا؟! اگرچه برتراند را در جوانی همه بخاطر پدربزرگش می شناختند اما هم اکنون همه پدربزرگش را از جهت وی می شناسند و بی شک این تاثیری است که انتها ندارد.

۱۱۸۳۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.