ما کجا خواهیم بود؟! (۰۲۶-۰۰۸)

این روزها عمده ی مردم در شبکه های اجتماعی موبایل (یعنی آن هایی که برای وصل شدن بدآن ها داشتن یک گوشی تلفن همراه و یک اتصال اینترنتی کافی است) حضوری پرقدرت دارند. شاید در حال حاضر این حضور صرفا سایه ای از حضور واقعی آن ها در جهان فیزیکی باشد اما دلیلی نیست که این مسئله تا آخر به همین منوال رقم بخورد.

در علوم کامپیوتر مفهومی است تحت عنوان cloud (ابر) که اخیرا زیاد شنیده می شود. منظور از این عبارت، سرایی مجازی است که می تواند در ارتباط با جهان واقع قرار گیرد. این جهان هم اکنون فضایی است که ما برای انباشت و سپس دسترسی به اطلاعات خود از آن ها بهره می گیریم اما به گمان من قرار نیست که این فضا همواره به همین شکل بدوی باقی بماند.

این جهان همچون هر جهان دیگری بزودی تحت قانون حاکم بر همه چیز (یعنی تکامل) راه فرگشتن را پیش گرفته و بر محدودیت های ذاتی خویش فایق خواهد آمد. این تکامل احتمالا در حال حاضر به دست آدمی صورت می گیرد اما در آینده روبات های ساخته شده در این جهان، این مسئولیت را به دوش کشیده و آن صحن و سرا را به پیش خواهند برد.

این روزها این مردم هستند که در cloud خود را نمایندگی می کنند، اما بزودی ما همه روبات هایی را خواهیم داشت که این کار را برایمان بکنند و در غیابمان به مراجعینمان پاسخگو باشند. البته این روبات ها خود نیز در جهان مجازی زیست می کنند و خیلی زود جای ما را آنجا خواهند گرفت. به این ترتیب ما در آینده ساکنین یک جهان ابریِ “خود کنترل کننده” خواهیم بود، جهانی که سوار بر این جهان فیزیکی به حرکت خود ادامه خواهد داد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *